Ανοιξιάτικη σπορά


Είμαι σε  Μακριδάκεια Εποχή δεν εξηγείται αλλιώς...

Σβόλοι ανοιξιάτικης σποράς

Posted on Σήμερα μου ήρθε η επιθυμία να φτιάξω λίγους σβόλους σποράς. Χειροποίητους και μόνο για μεγάλους σπόρους. Έβρεξα λοιπόν για καμιά ώρα ρεβύθια, φασόλια, σόγια, μπιζέλια, είχα από το καλοκαίρι φυλάξει κοσκινισμένο αργιλόχωμα και τις τρίχες της Στέλλας, δίχως βαφές χημικές, που μου τις είχε φέρει σε μια σακουλίτσα τότε που κουρεύτηκε, τις ψιλόκοψα μέσα στο μείγμα των σπόρων, έβαλα νεράκι και χώμα και έφτιαξα έναν χυλό.
Τον μάλαξα, πρόσθετα χώμα όσο για να μην πήξει και μετά άπλωσα το μίγμα για στέγνωμα. Σαν κάτι σοκολατάκια βραχάκια που φτιάχνουνε με αμύγδαλο οι παλιές γυναίκες στα μνημόσυνα, έτσι το ‘κανα.
Μόλις στεγνώσει θα είναι εύκολο να διαχωρίσω τους σβόλους μεταξύ τους και να τους ρίξω στο χωράφι. Κανονικά τους σβόλους τους φτιάχνουμε με περισσότερο χώμα, κάνουμε ζύμη συμπαγή και τους κόβουμε μετά αλλά σήμερα τους έφτιαξα έτσι για παιχνίδι επειδή είχα λίγο αργιλόχωμα. Παιχνίδι σποράς. Επειδή ήταν ωραίο και ηλιόλουστο το πρωινό





Τα “αργιλοσοκολατάκια” απέτυχαν και φτιάξαμε νέους σβόλους από την αρχή. Μεγάλη ποικιλία σπόρων, αργιλόχωμα κοσκινισμένο, νεράκι, ζύμη, χτύπημα να φεύγει ο αέρας και πλάσιμο σε λουκάνικα, κόψιμο και άπλωμα στον ήλιο να στεγνώσουν. Μετά διασπορά στο χωράφι



Γιάννης Μακριδάκης

Φυσικός καλλιεργητής – συγγραφέας

Σχόλια